Op maandag 2 november stond er bij De Rooi Pannen Eindhoven een workshop wilde haas op het programma. De Rooij Pannen organiseert regelmatig dit soort workshops, met als doel producten uit de natuur onder de aandacht te brengen. De huidige generatie koks werkt veelal met voorbewerkte producten. Veel vlees, vis en gevogelte is vooraf geportioneerd. Omdat leerlingen begrijpen dat het heel belangrijk is om te weten hoe producten er in hun geheel uitzien en waar ze vandaan komen, worden deze workshops met veel enthousiasme gevolgd. Kwaliteitskenmerken, toepassingen en bereidingsmogelijkheden worden hierdoor een stuk duidelijker. Welk deel heeft veel beweging gehad en is daardoor wat stugger en welk deel levert de zachtste structuur? Welke delen zijn bruikbaar? Welke organen kunnen we gebruiken? Ook kunnen de toekomstige koks en gastheren en –vrouwen de gasten beter informeren over hun gerechten.
Deze workshop begon met een uitleg over de wilde haas. Een krachtige vechtersbaas die buiten leeft en daardoor veel beweging heeft, in tegenstelling tot een konijn, dat in een hol leeft. De mannetjeshaas heet Rammelaar en de vrouwtjeshaas Moerhaas. Deze laatste gaat er meestal als een haas vandoor als de mannetjes haar al vechtend te versieren. Een vechtpartij met uitzicht op een gezellig samenzijn van zo’n 30 seconden (als de winnaar haar nog kan vinden). De haas heeft een prachtige volle smaak. Dit komt uiteraard door het gevarieerde voedsel uit de natuur zoals paddenstoelen, grassen, kruiden, knolgewassen, wortelen, granen en fruit. Ook eet de haas wat van zijn eigen uitwerpselen op (coprofagie) om aan proteïnen en vitaminen te komen. De Hollandse haas is een schitterend product. Hoe korter bij huis, hoe verser je een product kunt verwerken. Dat zie je ook aan het mooie helder rode vlees. Hazen die ingevroren zijn geweest, zijn vaak wat bruiner van kleur. Het vlees is wat minder veerkrachtig, waardoor het na de bereiding ook iets droger is (door dus het verlies van vocht). Helaas worden er in Nederland niet genoeg hazen geschoten om aan de vraag van de restaurants te voldoen. Veel hazen komen uit Oost-Europa. Die kunnen ook prima van kwaliteit zijn.
Na de theoretische uitleg werd gedemonstreerd hoe een haas gestroopt en geslacht wordt. Hierbij werd de haas opgehangen aan een haak en werd de vacht eraf gestroopt. Na het ontdoen van de ingewanden haalde de workshopleider ook de organen eruit: de levertjes, niertjes, longen en het hart.
In ons land worden de levertjes en niertjes vaak verwerkt in gerechten. Ook hazenbloed is heel bruikbaar. Vaak wordt hiermee de saus afgebonden (of wordt het bloed verwerkt tot bloedworst).
Over naar de bereiding van het hazenvlees. Haas is een gevoelig product dat nauwkeurigheid vereist om een goed eindresultaat te verkrijgen. De voorlopers (voorpoten) en bouten moeten lang genoeg gestoofd worden om mooi zacht te worden. De filets moeten juist kort bereid worden. Te lange garing geeft een droog resultaat en leverachtige smaak. Heel lang laten rusten heeft ook geen positief effect.
De koks van de opleiding Gespecialiseerd kok niveau 4 hebben na de workshop in groepjes van 2 een paar mooie gerechten gecreëerd van de gestroopte hazen. Het resultaat zien we hier. Zin om ook met haas aan de slag te gaan? Volg bijgevoegde receptuur en geniet!
Gertjan van Gompel


















